Thursday, February 8, 2018

ഉത്തരാധുനികം 

നിന്‍റെ വിരലുകളെ സ്പര്‍ശിച്ചു
ഒരു നദിയായൊഴുകുമ്പോള്‍
തീരയാര്‍ത്തടിക്കുന്ന
ഓളപ്പരപ്പുകളില്‍
നീയെന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെ
തല്ലിയുലച്ചു....

വാഗ്ദത്ത ഭൂമിയില്‍ 
ദാനമായ്‌ നല്‍കിയ
പ്രണയത്തിന്റെ പ്രമാണം

ഭൌതീക സുഖങ്ങളുടെ
മണി മേടയില്‍ നീ മറന്നു വച്ചു

സിരകളില്‍ ഉന്മാദമുണര്‍ത്തിയ
കുതൂഹലങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൂട്ടിരിക്കാന്‍
ഒരു വ്യാഴവട്ടം കൊണ്ടു
കൊരുത്തൊരുക്കിയ ജീവിതം
പണയപ്പെടുത്തിയിട്ടും


എന്‍റെ ബീജങ്ങള്‍ക്ക് വളരാന്‍
കൊഴുത്ത ആടയാഭരണങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ
ഗര്‍ഭാശയത്തിലിടം നല്‍കാതെ
ചവിട്ടിയരച്ചു കളഞ്ഞ സംസ്കാരത്തെ
ഉത്തരാധുനികമെന്നു വിളിക്കട്ടെ..



അവർ

എന്റേതെന്നും നിന്റേതെന്നും 
വേർതിരിവിന്റെ ശാഖകൾ
നാട്നീളെ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിച്ചു 
നമ്മുടേതെന്ന വാക്കിനെ 
കൊത്തിക്കീറി ചുടലയിൽവെച്ച
ശവം തീനികൾ

സംസ്കാരപെരുമയിൽ 
കൊടിനാട്ടിയൊരു ജനതയെ 
മതങ്ങളുടെ തുടലിലിട്ടു 
വരിയുടക്കപ്പെട്ട
കടൽക്കിഴവനെകൊണ്ടു 
തലങ്ങും വിലങ്ങും ഭോഗിപ്പിക്കുന്നവർ

നീയും ഞാനും 

ദുരന്തത്തിന്റെ പാനപാത്രം മോന്തിയ
അനാഥ ശിൽപികൾ,
അവകാശികളില്ലാത്ത
കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ 
അപരന്റെ കുടലിലെ 
വിസർജ്യം ഭക്ഷിക്കുന്ന
വല്മീകത്തിലെ ഞണ്ടുകളെപ്പോലെ !

ദണ്ഡയിൽ കൊരുത്ത
കാവിക്കൊടിയേന്തിയവർ
അടുക്കള തിണ്ണയിൽ
പെറ്റമ്മ വിളമ്പിയ 
പ്രാരാബ്ധ കഞ്ഞിയിൽ
നഞ്ചു കലക്കുമ്പോൾ
നമ്മൾ കണ്ണീരുപ്പു കൊണ്ട്
ചുണ്ടു നനച്ചു പശിയടക്കേണ്ടവർ

അക്ഷരങ്ങളെ ഭയന്ന്
ജ്വലിക്കുന്ന തൂലികൾക്കു
തീയിടുന്നവരെ,
കവിതകൾ കേട്ട കാതിൽ
ഈയമൊഴിക്കുന്നവരെ, 
തിരിച്ചു കറങ്ങാനാകാത്ത
ചുറ്റിത്തിരിയലുകളൊന്നും
ഭൂമിയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു
നിങ്ങളോർക്കുക!

ചോരശാസ്ത്രത്തിലെ
അവസാനഖണ്ഡികയും
ഞങ്ങളിൽ പരീക്ഷിച്ചു
ഉയിരൂറ്റിയെടുത്ത
അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളിൽ
ആണിയടിക്കും മുമ്പ് 
ഒളിയിടങ്ങളിൽ ഗൂഢനിക്ഷേപങ്ങളുമായി
ചരിത്രം കാത്തിരിക്കുമെന്നും
ചുഴിയിടങ്ങളിൽ നിന്നു
വിപ്ലവ കാഹളങ്ങൾ
മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നും
നിങ്ങളറിയുക !