Wednesday, August 29, 2018















ജീവനോടെയിരിക്കുന്ന 
ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും
എന്നിലേക്ക്‌ നിറയുന്ന
നിന്റെ ഓര്മ്മകളുടെ 
നിശ്വാസമായിരുന്നെന്റെ ലഹരി !

പ്രണയത്തിന്റെ 
നിലയ്ക്കാത്ത സംഗീതം
നിന്നിലൂടെ വീണ്ടും
കേട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കാൻ
കൊതിയായിരുന്നു

ചുറ്റുംഇരുട്ടിലേക്ക് തുറക്കുന്ന 
വാതായനങ്ങളുള്ള ഈ ഗുഹാമുഖത്തു ഞാനെത്തിയതെങ്ങിനെയാണ്
എവിടെയാണ് എനിക്കെന്നെ നഷ്ടമായത്.!

ഉരുണ്ടുകൂടുന്നമൗനം
കല്ലറയിലെ തണുപ്പുപോലെ
എന്നിലേക്ക്‌ ചൂഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ

ശ്മശാനത്തിലേക്കുള്ള
അവസാന യാത്രയിലെങ്കിലും
വഴിയരികിൽ നിന്നെയൊന്നു കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ !

തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിയ
വാക്കുകൾ മുറിച്ചു
നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു
എന്നൊന്ന് പറയാൻ
കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ !

By ഷിഹാബ് ഇബ്രാഹിം

Thursday, August 23, 2018



ഒറ്റകരിമ്പനയിൽ കാറ്റുറഞ്ഞ
അമാവാസിയിലാണ്
അവൾ വീണ്ടും ഋതുമതിയായതും
പാലപ്പൂമണംചുരത്തി
കാടിറങ്ങിയതും!

കറുത്തഷ്ടമിയെക്കുറിച്ചു
പതംപറഞ്ഞ മുത്തശ്ശി
മച്ചിലമ്മയുടെ തിരിനീട്ടി
ഗോവണിയിറങ്ങി
വടക്കിനിയിലെ വിളക്കെടുത്തു
പായവിരിക്കുമ്പോഴേക്കും
കിഴക്കേമാനത്തൊരു
കൊള്ളിയാൻ മിന്നി!

നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ
നനുത്ത ഗന്ധത്തിൽ
മനം കുളിർത്തു മാലോകരുറങ്ങുമ്പോൾ
കാടിറങ്ങി, ചുരംതാണ്ടിയവൾ
വടക്കുംനാഥന്റെ പൂരപ്പറമ്പിലെ ഞാവൽച്ചോട്ടിലിരുന്നു
വെറ്റിലയിൽ നീറ് തേക്കുകയായിരുന്നു!

വടക്കേച്ചിറയിലെ കെട്ടഴിച്ചു
താറുടുത്തു, ചിലമ്പണിഞ്ഞു
ശ്രീകുരുംബയുടെ മണ്ണിലേക്ക്ചുവടുവെച്ചതും
കിഴക്കേ നിലപാടുതറയിലിരുന്നു
മുടിയുലർത്തിയതും
മഞ്ഞൾ പൂശിയതും
വസൂരിമാലയും,
കാലൻകൊഴിയുമറിഞ്ഞില്ല!

നേരംപുലർന്നു
നാടുണരുംമുൻപേ
അരക്കൊപ്പം വെള്ളത്തിൽ
ആർത്തവരക്തം കഴുകി
താറുണക്കി, ചിലമ്പഴിച്ചു
തിരുവഞ്ചെയ്കളംവിട്ടവൾ
ചിലപ്പതികാരത്തിലെ
മധുരയിലേക്ക് നാടുനീങ്ങി !


By. ഷിഹാബ് ഇബ്രാഹിം

Friday, April 6, 2018




ക്ലാര











ഈ മഴയിൽ
ചില്ലുജലകങ്ങളിലൂടുതിർന്ന
ജലകണങ്ങളിൽ
ഇന്നൊരിക്കൽക്കൂടി
നിന്റെ സാമീപ്യം ഞാനറിഞ്ഞു...
മഴമുത്തുകൾ ചുംബിച്ചൊഴികിയ
കവിൾത്തടങ്ങളും,
മഷി കലങ്ങിയ വിടർന്നമിഴികളും,
നീർക്കുമിളകൾ വീണുടയുന്ന
കണ്‍പീലികളും,
വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളിലെ
വാചാലമായ മൗനവും
നനഞൊട്ടിയ മേനിയിലൂടെ ഞാനറിഞ്ഞ പ്രണയ സൗരഭ്യവും
ഇനിയുമെഴുതപ്പെടാത്ത
ഒരു കവിതയുടെ നിഗൂഡ സൌന്ദര്യം പോലെ,
സർവേന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെയും
സംവദിക്കപ്പെട്ട
പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷ്യമായി
ഓരോ മഴയിലും നിന്നോടൊപ്പം
ജനിക്കുകയും, പെയ്തൊഴിഞ്ഞ
മഴയുടെ മൗനത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഊഷരഭൂവിലെ വിദൂരസ്ഥലികളിൽ
വേനൽക്കാറ്റ് പുതഞ്ഞ
കള്ളിമുൾച്ചെടികൾക്ക് നടുവിൽ
ഇനിയൊരു മഴയ്ക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌, നീയും ഞാനും
ഒരു പ്രണയ കവിതയും....

Thursday, February 8, 2018

ഉത്തരാധുനികം 

നിന്‍റെ വിരലുകളെ സ്പര്‍ശിച്ചു
ഒരു നദിയായൊഴുകുമ്പോള്‍
തീരയാര്‍ത്തടിക്കുന്ന
ഓളപ്പരപ്പുകളില്‍
നീയെന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെ
തല്ലിയുലച്ചു....

വാഗ്ദത്ത ഭൂമിയില്‍ 
ദാനമായ്‌ നല്‍കിയ
പ്രണയത്തിന്റെ പ്രമാണം

ഭൌതീക സുഖങ്ങളുടെ
മണി മേടയില്‍ നീ മറന്നു വച്ചു

സിരകളില്‍ ഉന്മാദമുണര്‍ത്തിയ
കുതൂഹലങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൂട്ടിരിക്കാന്‍
ഒരു വ്യാഴവട്ടം കൊണ്ടു
കൊരുത്തൊരുക്കിയ ജീവിതം
പണയപ്പെടുത്തിയിട്ടും


എന്‍റെ ബീജങ്ങള്‍ക്ക് വളരാന്‍
കൊഴുത്ത ആടയാഭരണങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ
ഗര്‍ഭാശയത്തിലിടം നല്‍കാതെ
ചവിട്ടിയരച്ചു കളഞ്ഞ സംസ്കാരത്തെ
ഉത്തരാധുനികമെന്നു വിളിക്കട്ടെ..



അവർ

എന്റേതെന്നും നിന്റേതെന്നും 
വേർതിരിവിന്റെ ശാഖകൾ
നാട്നീളെ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിച്ചു 
നമ്മുടേതെന്ന വാക്കിനെ 
കൊത്തിക്കീറി ചുടലയിൽവെച്ച
ശവം തീനികൾ

സംസ്കാരപെരുമയിൽ 
കൊടിനാട്ടിയൊരു ജനതയെ 
മതങ്ങളുടെ തുടലിലിട്ടു 
വരിയുടക്കപ്പെട്ട
കടൽക്കിഴവനെകൊണ്ടു 
തലങ്ങും വിലങ്ങും ഭോഗിപ്പിക്കുന്നവർ

നീയും ഞാനും 

ദുരന്തത്തിന്റെ പാനപാത്രം മോന്തിയ
അനാഥ ശിൽപികൾ,
അവകാശികളില്ലാത്ത
കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ 
അപരന്റെ കുടലിലെ 
വിസർജ്യം ഭക്ഷിക്കുന്ന
വല്മീകത്തിലെ ഞണ്ടുകളെപ്പോലെ !

ദണ്ഡയിൽ കൊരുത്ത
കാവിക്കൊടിയേന്തിയവർ
അടുക്കള തിണ്ണയിൽ
പെറ്റമ്മ വിളമ്പിയ 
പ്രാരാബ്ധ കഞ്ഞിയിൽ
നഞ്ചു കലക്കുമ്പോൾ
നമ്മൾ കണ്ണീരുപ്പു കൊണ്ട്
ചുണ്ടു നനച്ചു പശിയടക്കേണ്ടവർ

അക്ഷരങ്ങളെ ഭയന്ന്
ജ്വലിക്കുന്ന തൂലികൾക്കു
തീയിടുന്നവരെ,
കവിതകൾ കേട്ട കാതിൽ
ഈയമൊഴിക്കുന്നവരെ, 
തിരിച്ചു കറങ്ങാനാകാത്ത
ചുറ്റിത്തിരിയലുകളൊന്നും
ഭൂമിയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു
നിങ്ങളോർക്കുക!

ചോരശാസ്ത്രത്തിലെ
അവസാനഖണ്ഡികയും
ഞങ്ങളിൽ പരീക്ഷിച്ചു
ഉയിരൂറ്റിയെടുത്ത
അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളിൽ
ആണിയടിക്കും മുമ്പ് 
ഒളിയിടങ്ങളിൽ ഗൂഢനിക്ഷേപങ്ങളുമായി
ചരിത്രം കാത്തിരിക്കുമെന്നും
ചുഴിയിടങ്ങളിൽ നിന്നു
വിപ്ലവ കാഹളങ്ങൾ
മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നും
നിങ്ങളറിയുക !

Saturday, January 25, 2014
















പുന:സമാഗമം


പുഴുക്കുത്തു വീണ
പുസ്തകങ്ങളിലെ
ആകസ്മികതയുടെ
കെട്ടുപാടുകളില്‍
നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍
ഭൂതകാലത്തിന്‍റെ
ജാലകത്തില്‍
മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍
അവ്യക്തതമായ
ചിത്രങ്ങളെഴുതുകയായിരുന്നു

മുടിയിഴകളില്‍ കൊരുത്ത
നനുത്ത വെള്ളിനൂലുകള്‍ 
പൂര്‍വ സ്മരണികയിലെ
പ്രണയ നിമിഷങ്ങളുടെ
ഓര്‍മയുണത്തിയപ്പോള്‍,
നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ക്കിന്നും
അതേ മാസ്മരികതയെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍

ഹൃദയത്തിലേക്ക്
കുടിയേറിയത്‌
ഒരു വ്യാഴവട്ടം മുമ്പേ
നിന്‍റെ നഗ്നമേനിയുടെ
നിമ്നോനതങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ മറന്നു വച്ച
പ്രണയത്തിന്റെ
തുടിപ്പായിരുന്നു..

Sunday, October 13, 2013



"സര്ദാ്ര്‍ വല്ലഭായ്‌ പട്ടേലിന്റെ ഭീമകായ ഉരുക്ക് പ്രതിമ പണിതീര്ക്കാന്‍ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരു തുണ്ട് ലോഹം ശേഖരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് മാത അമൃതാനന്ദമയിയുടെ പിറന്നാള്‍ ആഘോഷത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു കൊണ്ട് നരേന്ദ്രമോഡി"

ചേര്ത്ത് വായിക്കുക...


 ഒരു തുണ്ട് ലോഹം


 ആര്‍ത്ത നാദങ്ങളുടെ
 അലയൊലികളില്‍
 സ്വന്ത ബന്ധങ്ങളെത്തേടുന്ന
 ദൈന്യ ബാല്യങ്ങളുടെ
 നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളിൽ
 അച്ഛന്റെ, അമ്മയുടെ
 കുഞ്ഞുപെങ്ങളുടെ
 കബന്ധങ്ങള്‍ കോര്‍ത്ത
 മൂന്നുമുനയുളള ലോഹദണ്ഡ്......!

പാതിവെന്ത പച്ചമാംസത്തിൽ
ഇസ്ലാമിന്റെയും, ഹിന്ദുവിന്റെയും
നിറംകലർത്തി ലാഭം കൊയ്തവൻ
നിയതി നിയോഗങ്ങളുടെ
 കാലപ്രവാഹത്തില്‍
 മാനവ സ്നേഹത്തിന്‍
 അഭിനവ ദൂതനായി
 ആരോഹണത്തിനൊരുങ്ങി
 തലപ്പാവ് ധരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍

 വ്രണിത ബാല്യങ്ങളുടെ
 നെഞ്ചിന്‍ നെരിപ്പോടില്‍
 കനല്‍ക്കാറ്റിലൂതിയുരിക്കിയ
 ചുട്ടുപഴുത്തൊരു ലോഹദണ്ഡ്
 നിനക്കായി ‍കാത്തുവെയ്ക്കും.

 രാജ്യനവീകരണത്തിന്
 കോപ്പുകൂട്ടിയവര്‍ക്ക്
 ബിംബ പീOങ്ങളോരുക്കാനല്ല
 മുന്നീര്‍ക്കുടം പിളര്‍ന്നു
 മുള്‍മുനയില്‍ കോര്‍ത്തെടുത്ത
 മനുഷ്യ ഭ്രൂണത്തിന്‍റെ
 കണക്ക് ചോദിക്കുവാന്‍...