Thursday, February 8, 2018




അവർ

എന്റേതെന്നും നിന്റേതെന്നും 
വേർതിരിവിന്റെ ശാഖകൾ
നാട്നീളെ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിച്ചു 
നമ്മുടേതെന്ന വാക്കിനെ 
കൊത്തിക്കീറി ചുടലയിൽവെച്ച
ശവം തീനികൾ

സംസ്കാരപെരുമയിൽ 
കൊടിനാട്ടിയൊരു ജനതയെ 
മതങ്ങളുടെ തുടലിലിട്ടു 
വരിയുടക്കപ്പെട്ട
കടൽക്കിഴവനെകൊണ്ടു 
തലങ്ങും വിലങ്ങും ഭോഗിപ്പിക്കുന്നവർ

നീയും ഞാനും 

ദുരന്തത്തിന്റെ പാനപാത്രം മോന്തിയ
അനാഥ ശിൽപികൾ,
അവകാശികളില്ലാത്ത
കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ 
അപരന്റെ കുടലിലെ 
വിസർജ്യം ഭക്ഷിക്കുന്ന
വല്മീകത്തിലെ ഞണ്ടുകളെപ്പോലെ !

ദണ്ഡയിൽ കൊരുത്ത
കാവിക്കൊടിയേന്തിയവർ
അടുക്കള തിണ്ണയിൽ
പെറ്റമ്മ വിളമ്പിയ 
പ്രാരാബ്ധ കഞ്ഞിയിൽ
നഞ്ചു കലക്കുമ്പോൾ
നമ്മൾ കണ്ണീരുപ്പു കൊണ്ട്
ചുണ്ടു നനച്ചു പശിയടക്കേണ്ടവർ

അക്ഷരങ്ങളെ ഭയന്ന്
ജ്വലിക്കുന്ന തൂലികൾക്കു
തീയിടുന്നവരെ,
കവിതകൾ കേട്ട കാതിൽ
ഈയമൊഴിക്കുന്നവരെ, 
തിരിച്ചു കറങ്ങാനാകാത്ത
ചുറ്റിത്തിരിയലുകളൊന്നും
ഭൂമിയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു
നിങ്ങളോർക്കുക!

ചോരശാസ്ത്രത്തിലെ
അവസാനഖണ്ഡികയും
ഞങ്ങളിൽ പരീക്ഷിച്ചു
ഉയിരൂറ്റിയെടുത്ത
അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളിൽ
ആണിയടിക്കും മുമ്പ് 
ഒളിയിടങ്ങളിൽ ഗൂഢനിക്ഷേപങ്ങളുമായി
ചരിത്രം കാത്തിരിക്കുമെന്നും
ചുഴിയിടങ്ങളിൽ നിന്നു
വിപ്ലവ കാഹളങ്ങൾ
മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നും
നിങ്ങളറിയുക !

No comments:

Post a Comment