Friday, April 6, 2018


ക്ലാര ..









ഈ മഴയിൽ
ചില്ലുജലകങ്ങളിലൂടുതിർന്ന
ജലകണങ്ങളിൽ
ഇന്നൊരിക്കൽക്കൂടി
നിന്റെ സാമീപ്യം ഞാനറിഞ്ഞു...
മഴമുത്തുകൾ ചുംബിച്ചൊഴികിയ
കവിൾത്തടങ്ങളും,
മഷി കലങ്ങിയ വിടർന്നമിഴികളും,
നീർക്കുമിളകൾ വീണുടയുന്ന
കണ്‍പീലികളും,
വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളിലെ
വാചാലമായ മൗനവും
നനഞൊട്ടിയ മേനിയിലൂടെ ഞാനറിഞ്ഞ പ്രണയ സൗരഭ്യവും
ഇനിയുമെഴുതപ്പെടാത്ത
ഒരു കവിതയുടെ നിഗൂഡ സൌന്ദര്യം പോലെ,
സർവേന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെയും
സംവദിക്കപ്പെട്ട
പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷ്യമായി
ഓരോ മഴയിലും നിന്നോടൊപ്പം
ജനിക്കുകയും, പെയ്തൊഴിഞ്ഞ
മഴയുടെ മൗനത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഊഷരഭൂവിലെ വിദൂരസ്ഥലികളിൽ
വേനൽക്കാറ്റ് പുതഞ്ഞ
കള്ളിമുൾച്ചെടികൾക്ക് നടുവിൽ
ഇനിയൊരു മഴയ്ക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌, നീയും ഞാനും
ഒരു പ്രണയ കവിതയും....

No comments:

Post a Comment